Geplaatst op Geef een reactie

We mogen thuis blijven! Hoe maak jij het leuk?

De komende twee weken worden de laatste plekken ter vermaak gesloten, musea, bioscopen en de groepslessen van de sportschool. Hierdoor wordt ik ook wel geraakt. De horeca is al langer een groot gemis, lekker eten en drinken heeft zich al verplaatst naar de huiskamer met een zeer select gezelschap.

Het mooie is dat je naar buiten mag, maar niet moet

Omdat ik inmiddels eraan gewend ben om een paar keer per week een mooie wandeling te maken, weet ik wel wat activiteiten om mijn vrije tijd mee op te vullen. Het mooie is dat je naar buiten mag, maar niet moet. Gelukkig hoef ik niet door weer en wind op de fiets, of op de tram staan te wachten in de stromende regen. Ik hoef niet meer op tijd te komen en hoef alleen te gaan hardlopen als ik er echt veel zin in heb.

Breien of verfijnde patisserie

De komende dagen heb ik nog veel entertainment aan de Amerikaanse verkiezingen, daarna ga ik me waarschijnlijk verdiepen in breien of verfijnde patisserie. Dan verschijn ik met mijn zelfgebreide kersttrui en een croquembouche voor het online kerstdiner. Misschien loopt het wel een vaart met het aanpakken van het Corona virus en kunnen we de feestdagen in gezelschap doorbrengen.

Naast al mijn nieuwe wilde plannen met breinaalden en bakblikken ben ik natuurlijk ook nog graag bezig met sieraden maken, af en toe een blog schrijven en series kijken. Wat gaan jullie doen als we binnen moeten blijven?

Hieronder het recept voor de croquembouche Uit Pauline’s Keuken, zet ‘m op!

https://uitpaulineskeuken.nl/2013/12/how-to-croquembouche-maken.html

Geplaatst op Geef een reactie

Het mondkapje

Het mondkapje heeft zich een prominente plek weten te veroveren in het Nederlandse straatbeeld. Vaak nog vanuit een verplichting, zoals bij de reizigers met het OV, maar er worden ook aardig wat mondkapjes op vrijwillige basis om de oren gebonden.
Vanaf morgen geldt het dringende advies in Amsterdam om het mondkapje in de publieke binnenruimten voor de neus en mond te zetten. De verkoopcijfers liepen al terug tijdens de experimentele mondkapjesplicht, de gulle glimlach van de winkeliers blijven verborgen achter het lapje. Hopelijk krijgen we de techniek van Tyra Banks snel onder de knie, smeyes, smile with your eyes.

Mijn eerste verpakking mondkapjes, waren blauw met een vleugje Aziatische kookkunst, daar roken ze naar. Omdat het de enige 10 mondkapjes waren in mijn bezit en ik op pad moest met het pontje, heb ik er parfum in gespoten. Want ik houd van Aziatisch eten, maar dit geurtje in mijn mondkapje liet mijn maag omdraaien. Via onderstaande link zie je het vermoedelijke productieproces van die blauwe mondkapjes.

https://www.dumpert.nl/item/7877385_9f9e9c84

Ik ben benieuwd of het mondkapje vertrouwd zal gaan aanvoelen. Maar als deze dan toch gedragen moet worden dan graag wel stijlvol! Morgen zijn er flink wat leuke varianten te koop in mijn webshop, stijlvol met voor de eerste 10 klanten 10 filters gratis bij de bestelling van een mondkapje. Zo kom je in stijl en goed beschermd voor de dag!

Geplaatst op Geef een reactie

Een heterdaadje

Waar mijn droom over ging weet ik me niet meer te herinneren, maar het gepiep en geklop verplaatste zich vanuit het verhaal naar mijn voordeur. De bel van mijn voordeur piepte nog een keer, gevolgd door het stevig bonken van een vuist op de deur. Gewikkeld in mijn tweepersoonsdekbed schreed ik naar de voordeur terwijl ik mijn oordopje uit mijn oren plukte, ik hoorde nu dat het menens was. Door mijn spiekgaatje zag ik in mijn verlichte portaaltje twee agenten in vol ornaat staan, oh nee, stront aan de knikker!

Ik hoorde nu dat het menens was

Na een bezoek aan mijn broertje, kwam ik goed en wel thuis om 23:00. Aan de muziek en het volume ervan te horen, was er een feestje bij een buurtje. Ik wilde mijn avond vredig afsluiten en maakte mijn eigen feestje met een serie op Netflix, een geurkaars en een zak popcorn. Het bescheiden feestje in mijn woonkamer kwam tot een eind, maar de muziek bij de buren had een ritme wat niet snel tot stilstand zou komen. Ik wilde me hier niet te veel aan storen en heb na het tandenpoetsen meteen een set oordopjes in m’n oren gepropt.

Het bescheiden feestje in mijn woonkamer kwam tot een eind

Ik stond nog flink met mijn ogen te knijpen tegen het licht dat vanuit mijn portaaltje op mijn gezicht viel. De agenten keken me tijdens dit geknipper wat verbaasd aan, alsof ik me heel vreemd gedroeg om 02:30 aan mijn voordeur. ‘Zeg, heb jij hier een feestje?!’, vroeg een van hen. Ehm, een feestje… Ik heb mijn eigen bescheiden feestje gehad zo had ik gisterenavond besloten, maar dit zou niet het probleem kunnen zijn. Sorry, ik probeer nog even wakker te worden, ik lag in een hele diepe slaap. ‘Er is geluidsoverlast gemeld!’ Ohh ja! Daarom sliep ik dus met mijn oordopjes in, zei ik terwijl ik de twee neongele propjes in mijn hand liet zien. ‘Die werken in ieder geval goed, we staan hier al een tijdje bij je aan de deur! Toen ik nog maar eens duidelijk had gemaakt dat de geluidsoverlast niet door mij veroorzaakt was, kreeg ik de welgemeende excuses voor het wekken, terwijl het me als enige in dit deel van de straat zo goed was gelukt om in een diepe slaap te geraken. ‘Er is gemeld dat het feest op de tweede verdieping plaatsvond, welk huisnummer is dit dan?’ Ahhhh ja, voor de achterburen ben ik de derde verdieping, maar vanachter de voordeur woon ik op de tweede verdieping, woning A heeft een andere voordeur.

We staan hier al een tijdje bij je aan de deur!

Daar lag ik in mijn bed, klaarwakker met geluiddemping in mijn oren. Die verdomde oordopjes konden me niet de nachtrust bieden waar ik op gehoopt had. De onderbuurvrouw had vanmorgen de tassen met lege drankflessen klaargezet om naar het milieuperron te brengen. Ik heb niet meer gehoord of zij die vriendelijke agenten nog aan de deur heeft gehad.

Geplaatst op 1 Reactie

Iets om naar uit te kijken

Het leven is gevoelsmatig weer teruggekeerd naar het normalere. Voor mij althans, door het mooie weer heeft de omgeving buiten mijn studio zich getransformeerd naar een grote speelplaats. Elk uitstapje voelt als de vrijdagmiddag van een werkweek op kantoor, ik neem een flinke teug buitenlucht terwijl ik mijn vrijheid in stap. Er zijn nog wel beperkingen, maar van de dingen die mogelijk zijn, geniet ik des te meer. Het sociale contact voelt echter, meer oprecht. We weten allen dat dit niet vanzelfsprekend was, en nu nog moet een samenzijn georganiseerd worden binnen de voorschriften van de Corona maatregelen. Aan dit gevoel van dankbaarheid en waardering voor elkaar wil ik graag zo lang mogelijk vasthouden.

Het sociale contact voelt echter, meer oprecht

De mooie Feben met GuanYin Jewels oorbellen

Een bezoek aan het Rijksmuseum was bijna een maand van tevoren gepland, gisteren kon ik dan in het gezelschap van een vriend naar binnen gaan. Bij de entree realiseerde dat mijn aandacht voor de 1,5 meter afstand al flink was verslapt, in publieke aangelegenheden hanteren ze echt nog de 150 centimeter. Het is geen onwil, maar er ontwikkeld zich een bepaalde nonchalance zodra de ernst van de situatie naar de achtergrond verplaatst is. We weten wel waarom het belangrijk is, maar net als de fear appeal foto op een pakje sigaretten, dringt het niet meer tot je door. Bang maken als middel om iemand iets te laten doen, of juist om bepaald gedrag te voorkomen, heeft enkel effect als er een reëel en zwaarwegend risico aan gekoppeld wordt. Na de demonstratie op de Dam van 1 juni, werd er een massale besmetting verwacht. Nu na het verstrijken van de incubatietijd niets aan de hand lijkt te zijn, wordt de hele 1,5 meter theorie door veel mensen in twijfel gebracht. Om een grote groep mensen, bijvoorbeeld met de omvang als de inwoners van Nederland, intrinsiek gemotiveerd te krijgen om een bepaald gedrag te vertonen, moet er een bepaald geloof worden gevolgd, een overtuiging. Nu de noodzaak van de 1,5 meter afstand ontkracht is, zijn sterke argumenten noodzakelijk.

In publieke aangelegenheden hanteren ze echt nog de 150 centimeter

Waar ik vooral naar uit keek was het moment waarop het sterftecijfer door Corona weer wat gedaald zou zijn. Het moment waarop we langzaam weer de dingen kunnen doen die horen bij het normale leven. De cijfers zijn erg positief, toch is er geen groen licht gegeven om de trein te nemen als het niet super noodzakelijk is. Graag zou ik mijn dierbaren weer eens willen zien in Maastricht, maar met de treinreis breng ik mijn medemens in gevaar. Toch zou het niet zo hoeven te zijn, als er een plek in de trein gereserveerd zou kunnen worden, dan wacht ik rustig mijn beurt af. Waarbij mensen met een Vitaal beroep natuurlijk altijd voorrang moeten krijgen. Mogelijk denk ik te simpel, maar ik ben ook zonder tegensputteren thuis blijven werken, ik heb steeds netjes afstand gehouden en ik ben niet gaan demonstreren omdat ik grote groepen mensen mijd. Er zit te veel ruimte tussen de positieve resultaten en nieuwe uitleg waarom we ons als Nederland aan bepaalde regels moeten houden. Mensen zijn ondertussen van het 1,5 meter geloof afgestapt.

Mensen zijn ondertussen van het 1,5 meter geloof afgestapt

Nu het moeilijk is om te plannen, is er ook minder om naar uit te kijken. Ik heb het nodig om ergens naartoe te werken en iets te hebben om naar uit te kijken. Om nog even door te zetten en tot het einde alles zo goed mogelijk te doen. Nu er vluchten worden geannuleerd, vakantie in een aantal landen volledig op eigen risico zijn en er meer wordt gesproken over beperkingen in plaats van meer vrijheid, voelt het soms alsof we niet echt iets hebben om naar uit te kijken. In de persconferenties is er gesproken dat we trots mogen zijn op onze prestaties, we hebben dit samen bereikt. Maar als er niets wordt teruggegeven, dan bedenken we ons nog wel een keer voordat we weer een extra tandje bijstellen.

Geplaatst op 1 Reactie

Wat zullen we deze zomer gaan doen?

Sinds het delen van mijn vorige blog, realiseer ik me dat mijn leventje er best weer goed uit is gaan zien. Misschien heb ik nu al het leven waar ik steeds naartoe gewerkt heb, langzaam realiseer ik me dit. ‘Hartverwarmend’ vind ik het perfecte woord om het effect van de reacties op mijn vorige verhaal te omschrijven. Een medeleven wat uit de lieve woorden naar voren kwam, had ik nooit verwacht. Het accent lag in mijn vorige verhaal erg op het missen van mijn dierbaren en het einde van een relatie. Ondertussen vul ik mijn dagen met tijd voor mijzelf, maar ook is mijn sociale leven weer wat op gang gekomen. Een vriendin komt naar me toe vanuit Maastricht zodra ze de mogelijkheid ziet en er staan nog wat bezoekjes op de planning. Ook vraagt mijn neef me geregeld mee om te gaan hardlopen en een vriend die recent in Amsterdam is komen wonen, neemt me mee naar sociale aangelegenheden. Een avondwandeling in m’n eentje wordt aangevuld met de glimlach van een passant, wanneer we elkaar proberen te ontwijken.

deze avondwandeling maakte ik niet alleen

Naast mijn baan het ik dus ook mijn eigen sieradenmerk, de webshop is langzaam op gang aan het komen. Om het verder te laten groeien is iedere dag actie vereist, bijvoorbeeld door een post te doen op Instagram. Ook werken aan nieuwe producten vergt de nodige tijd, maar toch ben ik bang om me te gaan vervelen deze zomer.

Wat gaan we deze zomer doen?

Wat gaan we deze zomer doen? Op dit moment kan ik met mijn gedachten niet verder dan twee weken vooruit, hooguit drie. Er staan een aantal bezoeken op de planning, het bezoek krijgt een logeerplek bij mij in de wijk. Met mooi weer biedt het park een mooie uitkomst, maar omdat er voor de binnenactiviteiten gereserveerd moet worden, moet ik gaan plannen. Eigenlijk helemaal zo slecht nog niet. Het zit in mijn genen (dit zie ik bij meerdere familieleden) om vrije tijd op z’n beloop te laten gaan. Op de dag zelf bekijken waar de behoefte zit en vaak kan dit niet meer gerealiseerd worden. Met plannen en daarbij ook een reservering plaatsen, is de kans nogal groot dat het doorgaat. En het biedt mogelijkheid op voorpret.

Een avondwandeling in m’n eentje wordt aangevuld met de glimlach van een passant

De zomer zal dit jaar niet meer bestaan uit festivals in de weekenden en ongelimiteerde hapjes en drankjes buiten de deur op een doordeweekse dag. Het werken op kantoor hebben we inmiddels redelijk kunnen nabootsen. Hoe gaan we dat doen met de activiteiten die we normaal hadden om even af te kunnen schakelen? Ik weet het niet, als ik daaraan denk gaat dit meestal gepaard met een zucht. Ook al hoort niemand dat ik dit adembommetje via mijn neus laat ontsnappen. Ik beeld me mogelijke alternatieven in voor de dansjes die ik graag maakte met mijn vriendinnen. Maar ik kom niet verder dan een geluidsdichte ruimte die we huren, waar we dan op gepaste afstand sfeer proberen te maken. Mogelijk dat het idee door iemand anders beter uitgewerkt kan worden. Gezellig BBQ-en met vrienden, maar bij welke vrienden? We kunnen niet allemaal bij elkaar zijn. Verjaardagen, kraamvisite, vrijmibo’s… Laten we eens nadenken over wat er misschien wel mogelijk zal zijn. Mijn buurjongen is straks afgetraind, een vriendin bloeit uit tot een landelijk bekende dichter en een kennis stort zich op het schilderen.

Ik heb een hoop te doen deze zomer

De vrijetijdsactiviteiten verleggen zich van dansen, eten en drinken naar persoonlijke ontwikkeling. Waar het me voorheen goed lukte om aan mijn gedachten voorbij te jagen met een overvolle planning, wordt ik nu teruggefloten door vadertje tijd. Mijn gedachten dienen zich aan en ik kan nergens naartoe vluchten. Waar mijn grootste angst lag, ontstaat nu een ruimte waar ik met een been binnen sta. Ik geef me over aan mijn gedachten. Wat ik me besef is dat ik al wist wat ik dacht, de angst gaf er een extra dimensie aan. Ik heb een hoop te doen deze zomer.

Geplaatst op 11 Reacties

Liefde en relaties tijdens Corona

Met het opstellen van de titel denk ik al ‘he gatsie’, kan ik Corona even buiten beschouwing laten?! Maar toch heb ik de naam erin gezet, anders wordt het wel een hele lange titel waarmee ik de situatie mee schets. Deze editie van mijn blog krijgt wel een ietwat persoonlijker tintje, maar daarmee krijgen de woorden meer ziel, dat wil ik er tenminste mee bereiken.

Deze editie van mijn blog krijgt wel een ietwat persoonlijker tintje

Sinds september 2018 woon ik in Amsterdam en heb ik het grootste deel van mijn sociale leven achtergelaten in Maastricht. Mijn vrienden en vriendinnen heb ik op meerdere momenten gemist, maar Amsterdam is wat ik echt nodig heb in deze fase van mijn leven. Lekker opgaan in de menigte, minimale kans om bekende gezichten tegen te komen op straat en alles wat je je maar kan bedenken is er verkrijgbaar. Deze voordelen zijn geen halszaak voor me, maar het geeft me het gevoel als een vis in het water waarschijnlijk heeft. Maar na een tijdje lekker een beetje rondgezwommen te hebben, kwam ik een hele leuke vis tegen. We hebben precies 2 maanden gedatet vóór Corona tijdperk en ongeveer 2 maanden tijdens de intelligente lockdown. Deze laatste 2 maanden waren niet leuk, ik ervoer veel stress met het thuiswerken en mijn wereld was heel erg klein geworden.

Mijn wereld was heel erg klein geworden

Mijn vis, die eigenlijk gewoon een leuke man is, was gevoelsmatig mijn enige uitweg uit mijn studio waar slapen/wonen/koken/werken/bewegen in één ruimte plaatsvond. Maar hij heeft mijn behoefte niet begrepen of ik ben niet duidelijk geweest in mijn behoeftes uit te spreken. Wat de reden is maakt niet meer uit, hij is niet meer verliefd en er is geen relatie meer waarvoor je dit soort dingen moet uitpraten. Als ik nu terug kijk op de afgelopen maanden, dan zou ik ook niet verliefd zijn op mijzelf. En dat wil niet zeggen dat ik moet veranderen, het betekent dat ik mijn leven moet veranderen om weer de vrolijke, bijdehante en gezellige vrouw te kunnen worden die ik eigenlijk ben. Ik was veranderd in een gestreste, afhankelijke en eenzame kluizenaar. Als ik baardgroei had dan zou ik ook een lange baard hebben waarschijnlijk. Corona is natuurlijk niet de enige reden waarom deze relatie is stukgelopen, maar het vraagt wel een extra investering. Er zijn relaties die bestendig zijn tegen een langdurige moeilijke periode, als je er allebei voor wil gaan dan vindt je wel een manier waarop het werkt.

Als ik baardgroei had dan zou ik ook een lange baard hebben

Met het thuiswerken lijkt liefdesverdriet op een griep of iets anders waardoor je niet goed kan functioneren. Een stevige kater is misschien een beter voorbeeld. In de tijd dat we nog op het kantoor werkten, zou ik even tussendoor mompelen dat het uit is. Dan konden we daarna een paar flauwe grappen maken en dan hoeft een zucht of een lang gezicht niet verder uitgelegd te worden. Door het vele video vergaderen proberen we nu de gesprekken beperkt te houden en zet ik m’n camera gewoon even uit als het me zwaar valt. Collega’s hoeven geen vrienden te zijn, maar ik mis ze wel heel erg onderhand. Naast de werkrelaties zijn vriendschappen ook relaties, met vaak veel liefde naar elkaar. Het maakt het heel zwaar dat je elkaar niet kunt zien. Er zijn momenten dat je echt even behoefte hebt aan een luisterend oor of een stevige knuffel, maar om iemand op te bellen voelt dan ook wat overdreven. Er zijn veel vrienden (de meeste, 90%) waar ik van tevoren geen telefonische relatie had opgebouwd. Ik vind het heel erg spannend om iemand op te bellen namelijk als het geen zakelijk doel heeft. Het zijn gedachten of kleine voorvallen die je bespreekt als je bij elkaar bent waar je dan graag even de aandacht voor wilt hebben. Maar ik ben gezegend met een hoop fijne vrienden en vriendinnen, ondanks dat ik ergens weggestopt zit ver buiten bereik, weten ze me toch goed aan te voelen en proberen ze me steun en troost te bieden.

Ik vind het heel erg spannend om iemand op te bellen

Omdat mijn relatie met anderen nu wat lastiger is, houd ik meer tijd over voor de relatie met mijzelf. Dit is wel de meest complexe relatie van ze allemaal. Met wel klein voordeel dat als ik niet meer verliefd ben op mezelf, ik mezelf toch nóóit in de steek zou laten. Ik ben onlosmakelijk verbonden met mezelf en wij hebben besloten om er het beste van te maken. En met die mindset ziet het er weer een stuk zonniger uit!

Op het moment wordt mijn blog nog door vrijwel niemand gelezen, mocht jij nu tot dit punt zijn gekomen, zou je me dan feedback willen geven?

Geplaatst op Geef een reactie

Op afstand er toch een beetje bij kunnen zijn

De maand mei zit normaal gesproken voor mij bomvol met vieringen. Het is meestal al goed weer, en we trappen op 2 mei af met de verjaardag van een dierbare vriendin. In februari hebben we al zitten brainstormen over de feesten waar we naartoe zouden kunnen gaan, 2 mei valt dit jaar op een zaterdag dus de keuze is reuze. Volgende week zaterdag wordt een andere lieve vriendin 40, over de invulling van die verjaardag hebben we het al jaren! En ja, de dag erna is het Moederdag, dus we willen ook redelijk fris bij de lunch verschijnen om mama even goed in het zonnetje te zetten. Op 12 mei is er nog een goede vriendin jarig die enkel vanwege de chronologische volgorde, achteraan in het rijtje is komen te staan. Dit jaar zal ik nergens bij aanwezig kunnen zijn.

Dit jaar zal ik nergens bij aanwezig kunnen zijn

Ik ben opgegroeid in Maastricht en daar heb ik mijn sociale leven opgebouwd. In 2018 ben ik naar Amsterdam verhuisd, sindsdien heb ik vele bezoekjes aan het Zuiden gebracht per trein in de weekenden. Op dit moment is reizen met de trein enkel voor degenen die niet anders kunnen vanwege hun werk. Ik kan even geen bezoekjes brengen, maar ook de jarigen kunnen ook niet te veel bezoek ontvangen. Het is voor iedereen echt even anders dan we gewend zijn.

Bij de pakken neerzitten is het laatste wat ik wil doen, ik breng m’n dagen al zoveel zittend door! Liever ga ik op zoek naar een manier om iemand op afstand een goed gevoel te geven. Er wordt weer meer verstuurd per post zoals kaarten en brieven, maar de pakketpost explodeert op het moment! Geen zorgen, geen echte explosies maar wel soms 7 dagen wachten totdat een bestelling arriveert. Met deze kennis is het belangrijk om je cadeaus tijdig te bestellen. Mijn cadeau voor de vriendin van 2 mei heeft er een week over gedaan om van de webshop bij mij thuis te belanden, om het dan als verrassing naar haar adres te sturen was geen optie meer. Ik heb mijzelf zeer gelukkig mogen prijzen dat zij afgelopen weekend naar Amsterdam is gekomen, ik kon mijn cadeau gewoon tijdens haar bezoek overhandigen. Wat ik een erg leuk idee vond is om mijn woning vol te hangen met slingers, dit werd ook door haar erg gewaardeerd.

Wat ik een erg leuk idee vond is om mijn woning vol te hangen met slingers, dit werd ook door haar erg gewaardeerd

Omdat de andere verjaardagen en Moederdag in de toekomst liggen moet ik een beetje voorzichtig zijn met welke informatie ik hier prijs geef. Wel wil ik wat algemene ideeën delen. Cadeaus van webwinkels kunnen vaak ook direct naar de ontvanger gestuurd worden, een boodschap kan daar ook nog aan toegevoegd worden. Dit is ook een optie bij GuanYin Jewels! Ik pak graag iedere bestelling in als cadeautje, maar voor een bijzondere gelegenheid kun je dit bij je bestelling aangeven en ik zorg voor een gepaste verpakking. Een mooie bos bloemen die de plaatselijke bloemist wil bezorgen maakt iemand op de feestdag zelf heel blij, daarbij steun je ook nog de Nederlandse bloemenmarkt (denk ik). Twijfel je of je cadeau tijdig bij de ontvanger kan arriveren? Ken je mogelijk iemand in die woonplaats die een cadeau in jouw naam kan -en wil bezorgen? Het laten bezorgen van een sushi schotel voor de liefhebber (daar zou ik bijna dagelijks dolgelukkig van worden). Misschien zijn er meerdere ondernemers die in deze tijd de optie aanbieden om te bezorgen? Ik heb aanbod van high tea’s voor thuis voorbij zien komen op social media, of bijvoorbeeld een cocktailservice aan huis.

Nu ik wat leuke voorbeelden aan het bedenken ben, twijfel ik aan mijn cadeaus die ik heb gepland. Maar eigenlijk is het verrassingseffect (van een aangename verrassing) hetgeen wat het zwaarst weegt. Nou, nee, de verrassing dat je aan iemand hebt gedacht en niet zomaar even, je hebt er ook nog een hele organisatie aan gewijd. Ik heb er in ieder geval heel veel plezier aan als ik eraan denk hoe de ontvanger het zal ervaren.

Geplaatst op Geef een reactie

Stay@home, wat zijn de effecten na 2 weken?

De foto’s die we doorgestuurd kregen over de Corona toestand in Italië zijn nu ook voor ons de werkelijkheid geworden. Sommige straten lijken wel uitgestorven en om de supermarkt binnen te mogen gaan wacht men eerst in een rij. We weten nu wel dat het serieuze zaak is en heel Nederland begint langzaam te wennen aan de aangescherpte maatregelen.

Waar mijn weekenden normaal gesproken een sociale invulling hadden, zit ik nu alleen. Maar ik voel me niet eenzaam, in de verschillende Watsappgroepen is het nooit stil. Ook bel ik wat vaker met vriendinnen dan voorheen. Een vriendin bezoekt haar vader nu om de dag, wel met 1,5 meter afstand. Iedereen lijkt even wat extra betrokken te zijn bij hoe het met iedereen gaat.

Iedereen lijkt even wat extra betrokken te zijn bij hoe het met iedereen gaat

Buiten de overvloedige creativiteit die naar voren komt uit de vele filmpjes en afbeeldingen die massaal gedeeld worden op social media, zie ik creatieve oplossingen voor hetgeen we nu missen. De vrijdagmiddagborrel gaat via Skype met ieder zijn eigen drankje en eventuele borrelgarnituur. Een bevriend stelletje gaat eens per maand uit eten om zo voldoende quality time met elkaar door te brengen, dat gaat nu helaas niet. De oplossing is om het Italiaans restaurant in huis te halen. De mediterraans ogende tuinset is naar binnen gehaald, begeleid met Italiaanse muziek en een heerlijke Italiaanse rode wijn. Het driegangendiner kon eenvoudig besteld worden.

De oplossing is om het Italiaans restaurant in huis te halen

Een vriendin heeft heel haar woning geordend en alles weggedaan wat ze niet meer nodig had. Een vriend stippelt zijn toekomst uit en ziet een rooskleurige toekomst, ondanks zijn ontslag wat vorige week is aangekondigd. De prachtige tekeningen die ik voorbij zie komen op Instagram geven me het gevoel dat ik ook weer iets aan zelfontplooiing moet doen.

Maar de ontslagen zijn helaas ook al een feit, horecaondernemers hebben niet allemaal de mogelijkheid om hun service te verleggen naar afhaal -of bezorgservice. Die eerder benoemde vriend verliest zijn baan als kok omdat zijn contract moest worden verlengd op 1 juni 2020. Daarbij hebben de winkels nu al voelbaar een klap gehad omdat steden een uitgestorven winkelcentrum hebben. Hun verkopen moeten ze nu zien te behalen met hun webwinkel, die nog snel even opgeleukt moet worden. Als je de luxe hebt van een gegarandeerd inkomen in deze tijd, probeer dan vaker te kiezen voor een kleine ondernemer zodat zij hopelijk het hoofd boven water kunnen houden. tip! voor dameskleding neem eens een kijkje op www.mybajka.nl

tip! voor dameskleding neem eens een kijkje op www.mybajka.nl

We hebben een grote groep mensen in onze Nederlandse maatschappij die aan de onderkant van de armoedegrens leven, die groep dreigt nu snel te groeien. Er zijn mensen die honger lijden en dit worden er nu helaas meer. De voedselbank heeft niet alleen meer monden te voeden, er komt ook nog eens minder voedsel binnen. Supermarkten doneren producten die zijn overgebleven, maar door het hamsteren blijft er minder over. Door de Voedselbank te steunen helpen we de mensen helpen die nu honger hebben in Nederland.

Er zijn mensen die honger lijden en dit worden er nu helaas meer

Om een steentje bij te dragen doneer ik bij elk verkocht item 1 euro aan de Voedselbank, dit doe ik over de periode van 1 april tot en met 30 april. Elke avond komt er een update hoeveel items er verkocht zijn. De Voedselbank gebruikt 99 cent van elke euro om mensen te helpen, de werkzaamheden die zij verrichten zijn volledig vrijwillig.

In de afgelopen weken is er heel veel liefde voelbaar in onze samenleving, laten we dat vooral vasthouden. Zorg goed voor elkaar!

Geplaatst op Geef een reactie

Save our summer!

De eerste week dat Nederland zoveel als mogelijk thuis is gebleven loopt op z’n einde. Het is zondagochtend en ik lees wat updates over het Coronavirus in Nederland. De cijfers zijn opgelopen in de vorm van een skischans, het geregistreerde aantal besmettingen is sterk gegroeid aan het eind van deze week. Er is gemeten vanaf 12 maart tot en met 21 maart, want vandaag 22 maart is nog maar net begonnen.

Er is veel behoefte aan positiviteit, in de verschillende Watsappgroepen zijn zorgen uitgesproken maar gelukkig wordt er ook een hoop gegrapt. Iedereen is wel van mening dat maatregelen serieus genomen moeten worden, nog niet zozeer voor onszelf maar vooral voor de zwakkeren in onze samenleving. Er is niemand die nog roept; “Het is net als een griepje!”, de aantallen groeien zo fors en het beeld van Italië roept angst op.

Er is niemand die nog roept; “Het is net als een griepje!”

Gelukkig is mijn werkvoorraad enorm gestegen en ik maak makkelijk 9 uur per dag vol op mijn laptop. Geen tijd om me eenzaam te voelen en ook geen sprake van verveling. Maar na een week thuiswerken kan ik ook bijna niet meer het geduld opbrengen, ik word onrustig en ik wil bewegen.

Zaterdagmiddag ga ik met mijn neef hardlopen, dit is een goed alternatief voor alle sportklasjes die ik nu moet missen en ik heb enige vorm van sociaal contact. Al blijven we ook op gepaste afstand van elkaar. Met de zon op onze gezichten verademen we hoe fijn het is dat we deze vrijheid nog kunnen hebben. We stippelen een route uit naar het Westerpark, er zal nu toch bijna niemand zijn en ik heb die kant van Amsterdam al ruim een week niet meer gezien. Onderweg naar het park hebben we de Haarlemmerstraat al moeten mijden, in die drukte is het onmogelijk om 1,5 meter afstand te houden van anderen.

Met de zon op onze gezichten verademen we hoe fijn het is dat we deze vrijheid nog kunnen hebben.

In het park aangekomen, zien we dat het redelijk druk is maar dat er genoeg ruimte is om niet te dicht in elkaars buurt te hoeven komen. Omdat wij hardlopen, ontwijken wij de wandelaars. Op deze manier respecteren we het voorschrift om iedereen de ruimte van 1,5 meter te bieden en we waken ook voor onze eigen gezondheid.

Even verderop in het park staat een groep mensen midden op het pad, er is geen mogelijkheid om te passeren met gepaste afstand. Dit stoort mij enorm! Niet alleen vanwege mijn onbegrip maar ook omdat het anderen onmogelijk wordt gemaakt om verstandig gedrag te vertonen. Nu, op zondagochtend, lees ik dat de treinen spitstaferelen vertoonden. Stranden werden drukbezocht en het Amsterdamse bos was propvol.

21 maart was een mooie eerste lentedag, een dag waarop velen zo lang hadden gewacht. De zon riep en degenen die in het weekend niet hoefden te werken beantwoorden die roep met een buitenactiviteit, ongeacht het Coronavirus.

Als we nu verstandig kunnen zijn met z’n allen, dan kunnen we in de zomer misschien nog volop genieten. Na deze berichten maak ik me op voor een zomer in mijn studio van 30 vierkante meter.

Geplaatst op Geef een reactie

Stilte voor de storm?

Het is 23 december, de dag voor kerstavond, maar ook de dag voor mijn verjaardag. Afgelopen tijd ben ik bezig geweest met het opruimen van mijn woning, het kopen van cadeau’tjes, maar ook heel veel werken. Naast mijn kantoorbaan help ik een vriendin in het weekend in haar kledingzaak, want het vinden van personeel blijkt een probleem te zijn en de zaken gaan te goed om zonder extra handjes de boel draaiende te houden.

Kijk eens op www.mybajka.nl om te zien waar ik uit hang

Daar zit ik dan op de bank, met een glaasje wijn en mijn laptop op mijn schoot, ontspannen in afwachting van wat er komen gaat. Voor het eerst sinds zolang het me kan heugen heb ik vrij genomen voor mijn verjaardag, zodat ik op kan blijven om te kunnen ervaren dat de teller op 36 komt te staan. Dit keer heb ik er minder moeite mee om ouder te worden.

Het plan voor morgen is nog een beetje vaag, precies zoals ik het fijn vind. Wat ik ga koken voor mijn gasten weet ik in grote lijnen al, ik ga voor gemak en maak hindoestaanse roti. De vegan roti met tempeh en de roti met kip worden vergezeld door een tabouleh met granaatappelpitjes. Als desert baklava met vegan-ijs van de vrienden B&J.

De kerstboom staat op en de cadeau’tjes liggen eronder, nu rest enkel nog het kerstontbijt. Om hier een invulling aan te kunnen geven kost me een nachtje erover slapen. Vanaf nu werp ik af en toe een schuin oog op mijn kerstboom(pje), terwijl ik me bezig ga houden met mijn meest ontspannende activiteit; sieraden maken.