Geplaatst op Geef een reactie

Stay@home, wat zijn de effecten na 2 weken?

De foto’s die we doorgestuurd kregen over de Corona toestand in Italië zijn nu ook voor ons de werkelijkheid geworden. Sommige straten lijken wel uitgestorven en om de supermarkt binnen te mogen gaan wacht men eerst in een rij. We weten nu wel dat het serieuze zaak is en heel Nederland begint langzaam te wennen aan de aangescherpte maatregelen.

Waar mijn weekenden normaal gesproken een sociale invulling hadden, zit ik nu alleen. Maar ik voel me niet eenzaam, in de verschillende Watsappgroepen is het nooit stil. Ook bel ik wat vaker met vriendinnen dan voorheen. Een vriendin bezoekt haar vader nu om de dag, wel met 1,5 meter afstand. Iedereen lijkt even wat extra betrokken te zijn bij hoe het met iedereen gaat.

Iedereen lijkt even wat extra betrokken te zijn bij hoe het met iedereen gaat

Buiten de overvloedige creativiteit die naar voren komt uit de vele filmpjes en afbeeldingen die massaal gedeeld worden op social media, zie ik creatieve oplossingen voor hetgeen we nu missen. De vrijdagmiddagborrel gaat via Skype met ieder zijn eigen drankje en eventuele borrelgarnituur. Een bevriend stelletje gaat eens per maand uit eten om zo voldoende quality time met elkaar door te brengen, dat gaat nu helaas niet. De oplossing is om het Italiaans restaurant in huis te halen. De mediterraans ogende tuinset is naar binnen gehaald, begeleid met Italiaanse muziek en een heerlijke Italiaanse rode wijn. Het driegangendiner kon eenvoudig besteld worden.

De oplossing is om het Italiaans restaurant in huis te halen

Een vriendin heeft heel haar woning geordend en alles weggedaan wat ze niet meer nodig had. Een vriend stippelt zijn toekomst uit en ziet een rooskleurige toekomst, ondanks zijn ontslag wat vorige week is aangekondigd. De prachtige tekeningen die ik voorbij zie komen op Instagram geven me het gevoel dat ik ook weer iets aan zelfontplooiing moet doen.

Maar de ontslagen zijn helaas ook al een feit, horecaondernemers hebben niet allemaal de mogelijkheid om hun service te verleggen naar afhaal -of bezorgservice. Die eerder benoemde vriend verliest zijn baan als kok omdat zijn contract moest worden verlengd op 1 juni 2020. Daarbij hebben de winkels nu al voelbaar een klap gehad omdat steden een uitgestorven winkelcentrum hebben. Hun verkopen moeten ze nu zien te behalen met hun webwinkel, die nog snel even opgeleukt moet worden. Als je de luxe hebt van een gegarandeerd inkomen in deze tijd, probeer dan vaker te kiezen voor een kleine ondernemer zodat zij hopelijk het hoofd boven water kunnen houden. tip! voor dameskleding neem eens een kijkje op www.mybajka.nl

tip! voor dameskleding neem eens een kijkje op www.mybajka.nl

We hebben een grote groep mensen in onze Nederlandse maatschappij die aan de onderkant van de armoedegrens leven, die groep dreigt nu snel te groeien. Er zijn mensen die honger lijden en dit worden er nu helaas meer. De voedselbank heeft niet alleen meer monden te voeden, er komt ook nog eens minder voedsel binnen. Supermarkten doneren producten die zijn overgebleven, maar door het hamsteren blijft er minder over. Door de Voedselbank te steunen helpen we de mensen helpen die nu honger hebben in Nederland.

Er zijn mensen die honger lijden en dit worden er nu helaas meer

Om een steentje bij te dragen doneer ik bij elk verkocht item 1 euro aan de Voedselbank, dit doe ik over de periode van 1 april tot en met 30 april. Elke avond komt er een update hoeveel items er verkocht zijn. De Voedselbank gebruikt 99 cent van elke euro om mensen te helpen, de werkzaamheden die zij verrichten zijn volledig vrijwillig.

In de afgelopen weken is er heel veel liefde voelbaar in onze samenleving, laten we dat vooral vasthouden. Zorg goed voor elkaar!

Geplaatst op Geef een reactie

Save our summer!

De eerste week dat Nederland zoveel als mogelijk thuis is gebleven loopt op z’n einde. Het is zondagochtend en ik lees wat updates over het Coronavirus in Nederland. De cijfers zijn opgelopen in de vorm van een skischans, het geregistreerde aantal besmettingen is sterk gegroeid aan het eind van deze week. Er is gemeten vanaf 12 maart tot en met 21 maart, want vandaag 22 maart is nog maar net begonnen.

Er is veel behoefte aan positiviteit, in de verschillende Watsappgroepen zijn zorgen uitgesproken maar gelukkig wordt er ook een hoop gegrapt. Iedereen is wel van mening dat maatregelen serieus genomen moeten worden, nog niet zozeer voor onszelf maar vooral voor de zwakkeren in onze samenleving. Er is niemand die nog roept; “Het is net als een griepje!”, de aantallen groeien zo fors en het beeld van Italië roept angst op.

Er is niemand die nog roept; “Het is net als een griepje!”

Gelukkig is mijn werkvoorraad enorm gestegen en ik maak makkelijk 9 uur per dag vol op mijn laptop. Geen tijd om me eenzaam te voelen en ook geen sprake van verveling. Maar na een week thuiswerken kan ik ook bijna niet meer het geduld opbrengen, ik word onrustig en ik wil bewegen.

Zaterdagmiddag ga ik met mijn neef hardlopen, dit is een goed alternatief voor alle sportklasjes die ik nu moet missen en ik heb enige vorm van sociaal contact. Al blijven we ook op gepaste afstand van elkaar. Met de zon op onze gezichten verademen we hoe fijn het is dat we deze vrijheid nog kunnen hebben. We stippelen een route uit naar het Westerpark, er zal nu toch bijna niemand zijn en ik heb die kant van Amsterdam al ruim een week niet meer gezien. Onderweg naar het park hebben we de Haarlemmerstraat al moeten mijden, in die drukte is het onmogelijk om 1,5 meter afstand te houden van anderen.

Met de zon op onze gezichten verademen we hoe fijn het is dat we deze vrijheid nog kunnen hebben.

In het park aangekomen, zien we dat het redelijk druk is maar dat er genoeg ruimte is om niet te dicht in elkaars buurt te hoeven komen. Omdat wij hardlopen, ontwijken wij de wandelaars. Op deze manier respecteren we het voorschrift om iedereen de ruimte van 1,5 meter te bieden en we waken ook voor onze eigen gezondheid.

Even verderop in het park staat een groep mensen midden op het pad, er is geen mogelijkheid om te passeren met gepaste afstand. Dit stoort mij enorm! Niet alleen vanwege mijn onbegrip maar ook omdat het anderen onmogelijk wordt gemaakt om verstandig gedrag te vertonen. Nu, op zondagochtend, lees ik dat de treinen spitstaferelen vertoonden. Stranden werden drukbezocht en het Amsterdamse bos was propvol.

21 maart was een mooie eerste lentedag, een dag waarop velen zo lang hadden gewacht. De zon riep en degenen die in het weekend niet hoefden te werken beantwoorden die roep met een buitenactiviteit, ongeacht het Coronavirus.

Als we nu verstandig kunnen zijn met z’n allen, dan kunnen we in de zomer misschien nog volop genieten. Na deze berichten maak ik me op voor een zomer in mijn studio van 30 vierkante meter.

Geplaatst op Geef een reactie

Stilte voor de storm?

Het is 23 december, de dag voor kerstavond, maar ook de dag voor mijn verjaardag. Afgelopen tijd ben ik bezig geweest met het opruimen van mijn woning, het kopen van cadeau’tjes, maar ook heel veel werken. Naast mijn kantoorbaan help ik een vriendin in het weekend in haar kledingzaak, want het vinden van personeel blijkt een probleem te zijn en de zaken gaan te goed om zonder extra handjes de boel draaiende te houden.

Kijk eens op www.mybajka.nl om te zien waar ik uit hang

Daar zit ik dan op de bank, met een glaasje wijn en mijn laptop op mijn schoot, ontspannen in afwachting van wat er komen gaat. Voor het eerst sinds zolang het me kan heugen heb ik vrij genomen voor mijn verjaardag, zodat ik op kan blijven om te kunnen ervaren dat de teller op 36 komt te staan. Dit keer heb ik er minder moeite mee om ouder te worden.

Het plan voor morgen is nog een beetje vaag, precies zoals ik het fijn vind. Wat ik ga koken voor mijn gasten weet ik in grote lijnen al, ik ga voor gemak en maak hindoestaanse roti. De vegan roti met tempeh en de roti met kip worden vergezeld door een tabouleh met granaatappelpitjes. Als desert baklava met vegan-ijs van de vrienden B&J.

De kerstboom staat op en de cadeau’tjes liggen eronder, nu rest enkel nog het kerstontbijt. Om hier een invulling aan te kunnen geven kost me een nachtje erover slapen. Vanaf nu werp ik af en toe een schuin oog op mijn kerstboom(pje), terwijl ik me bezig ga houden met mijn meest ontspannende activiteit; sieraden maken.

Geplaatst op Geef een reactie

Genieten van de feestdagen

De feestdagen komen er weer aan, door sommigen wordt deze periode bestempeld tot de leukste tijd van het jaar. Ik benijd deze mensen, want ik ervaar veel chaos en stress en geforceerde gezelligheid. Wat doe ik fout? Of misschien beter, wat doen die enthousiastelingen goed?

Het probleem zit met name erin dat ik nooit tevreden ben. Dat klinkt heel ondankbaar, maar vooral ontevreden met mijn eigen resultaten. Als een kip zonder kop ga ik aan de slag met alle ideeën die in me op komen. Van tevoren is er niet nagedacht over de haalbaarheid van mijn plannen, want dat kost tijd. Maar ook hier geldt; houdt de verwachtingen laag, dan kan het alleen maar meevallen. Een andere benadering kan zijn; leg de lat lager en stel eenvoudigere doelen voor jezelf. Om het helemaal af te maken kan er ook nog een beloning vooraf bepaald worden wanneer de doelen zijn behaald.

Hoe gaan we dit varkentje dan wassen?

De eerste reeks feestdagen start over 10 dagen, waarbij ik 24 december af trap met mijn verjaardag. Het plan is om een etentje te geven voor een aantal vriendinnen die geen verplichtingen hebben op kerstavond. Daarbij moet ik niet onbelicht laten dat ze me zeer dierbaar zijn en dat ik erg dankbaar ben dat ze mijn verjaardag willen en kunnen komen vieren. Het programma bestaat dus uit gezellig samen eten, ik zal dan koken. Omdat het gezelschap vanuit het zuiden van het land naar Amsterdam afgereisd komt zal het honger hebben als een paard. Misschien dat we nog even de bloemetjes buiten gaan zetten in Amsterdam. Voor de kerstochtend wil ik een kerstontbijtje serveren met cadeautjes onder de kerstboom.

Hiervoor moet geregeld worden:

  • Dinertje met een vegan variant van hetgeen ik ga bereiden for my vegan friend
  • Outfit en tickets voor een avondje op stap
  • Kerstontbijt met kerstboom en cadeaus

Okay, dus nog 10 hele dagen om dit voor elkaar te krijgen, zodra ik dit verhaal op www.guanyinjewels.nl heb gezet begin ik met het huis op te ruimen (studio 30m2). De volgende stap is het maken van een planning zodat de klusjes niet aankomen op de laatste dag van de ‘zeeën van tijd’.

Okay, dus nog 10 hele dagen om dit voor elkaar te krijgen

Op eerste kerstdag gaan we met de vriendinnengroep die is blijven logeren naar de Efteling. Hopelijk is het geen hondenweer en kunnen we daar betoverd worden in het sprookjesbos. De organisatie vanaf dit punt is een gezamenlijke verantwoordelijkheid dus dit wordt weer genieten.

In de avond zullen we bij een van de meiden in Maastricht gaan logeren, hopelijk gaat zij net zo relaxed deze feestdagen in als ik!

Note: ik realiseer me dat ik de hele beestenboel heb betrokken in mijn verhaal, geen van hen heeft hieronder geleden. Sterker nog, december 2019 heb ik tot nu toe doorgemaakt als vegetariër!

Geplaatst op Geef een reactie

De weelderige zomer van 2019

Wapperende jurken van luchtige stofjes met een fleurige print, zorgen voor romantiek in het straatbeeld. Als tegenhanger zijn er de overwegend sportieve outfits die je in één oogopslag weer mee terug nemen naar de jaren negentig. Terwijl deze looks contrasterend zijn, hebben ze een ding gemeen, er wordt veel vrijheid gegeven in het maken van creatieve combinaties. 

Wie er nog niet verzucht heeft ‘wat een zonde dat ik die van vroeger heb weggedaan’, beleeft deze mode waarschijnlijk voor het eerst. Denim rokken, een nauwsluitende tuinbroek en dat spijkerjasje, zouden het nu echt goed doen. Ook de sandalen met een blokhak voor onder een flairpants worden als een deja vu weer op de toonbank gezet om door jou afgerekend te worden. 

Ook met sieraden is alles weer mogelijk, grote statement oorbellen en kettingen mogen weer de aandacht trekken. Maar de minimalistische gouden kettinkjes houden ook standvastig vol, deze lijken niet meer van het podium te verdwijnen. 

Voor mijn webshop is het moeilijk kiezen, er is zoveel leuks! Het is me toch gelukt om een mooie collectie te verzamelen, deze zal ook nog wel blijven groeien met al die verleidingen.

Geplaatst op Geef een reactie

GuanYin Jewels: introductie

Toen ik nog een jong meisje was, droomde ik ervan om modeontwerpster te worden, maar ook de fase van dierenarts, ontdekkingsreiziger, bioloog en bloemist hebben de revue gepasseerd. Dat waren dromen voor de verre toekomst.

Waar ik toen al veel tijd aan besteedde was het maken van sieraden met kraaltjes. Gedetailleerde creaties hielden me uren bezig. Ik leerde door trial and error op het moment dat ik mijn visnet-topje geheel uit vissersdraad en kraaltjes aan deed en de boel uit elkaar sprong omdat er geen stretch in zat.

Wilde ideeën, mooie ontwerpen, creatieve uitspattingen, mijn hoofd zit er altijd vol mee. Helaas te weinig geduld en focus om er een gestructureerd plan voor op te zetten. Met de zelfkennis waar ik over beschik, heb ik besloten om geen carrière te maken in de creatieve branche. Zonder duidelijke richtlijnen zou ik alle kanten op fladderen en waarschijnlijk met moeite een goed belegde boterham op de plank verdienen. Dus, een functie op de financiële administratie is het uiteindelijk geworden, waarbij een stabiel inkomen is gegarandeerd.

Ik denk dat ik niet hoef toe te lichten dat hiermee de liefde voor het creëren over was. De passie laaide weer op toen ik een vriendin met haar modezaak uit hielp. De sieraden die zij verkocht waren mooi, maar ik beeldde een mooiere variant hiervan in. Ik zag wat er nodig was voor een betere afwerking, een verfijnde compositie van kleuren, dus ik ging aan de slag.